24 juli 2018

“Hyperloop 2018!”

“Vrijdag 19 juli, daar zit ik dan, op een terras aan de Marina del Rey, een prachtig haventje in LA, Californië. Overmorgen is de spannende ontknoping van de 2018 Hyperloop Pod Competition op het Space X terrein van (Tesla’s) Elon Musk! Het doel van de competitie is om een zelf ontwikkelde Pod op eigen kracht met de hoogst mogelijke snelheid door een vacuümbuis (‘tube’, 1.2 km) te lanceren. Net als vorig jaar doet ook nu weer een team van de TU uit Delft mee en ik had de eer om dit Hyperloopteam een jaar lang als coach te mogen begeleiden. Na heel hard werken door een 30-tal jonge, slimme en mooie mensen wordt hun enorme inzet beloond met een finaleplaats op 22 juli 2018.  Eigenlijk heeft het team al gewonnen, als je weet dat maar vier van in totaal zo’n 20 deelnemende teams zijn overgebleven om hun ‘pod’ te mogen testen in de uiteindelijke finale op dit imposante terrein van Space X.

Vorig jaar zomer begonnen wij met de coaching sessies. Spannend, nieuw en een andere manier van coachen dan dit Hyperloopteam gewend was. Samenwerken is veel meer dan alleen werkinhoudelijke kennis en vaardigheden toepassen. Hoe meer de deadlines begonnen toe te nemen, hoe belangrijker de onderlinge communicatie werd. Alles wat we in de sessies hebben geleerd en beoefend kwam uitvoerig in de praktijk terug. Feedback geven en ontvangen, jezelf uitspreken, leiderschap tonen, allemaal voorwaardelijke vaardigheden om succesvol te kunnen samenwerken.

Zaterdag 20 juli: wat een uitdagingen! Allerlei tests uitvoeren onder toeziend oog van Space X engineers waarbij het ene na het andere team ‘sneuvelt’ en dus hun pod niet de tube in mag. Voorlopig gaat Delft door! Maar dan loopt het bij ons team ook niet helemaal soepel meer…software moet uitgebreid worden en de laatste tests kunnen niet worden uitgevoerd. Er blijken nog een paar andere zaken te zijn die last minute moeten worden vervangen. Het lijkt erop dat de race in de laatste testrondes gaat stranden. Ik hoor hoe het team ontmoedigd steun zoekt bij elkaar terwijl ze proberen oplossingen te vinden en hoop te houden maar de kans wordt steeds kleiner om de echte finale op zondag te halen. Jammer…verlies nemen dan? Tja verlies nemen…misschien wel het moeilijkste wat er is, maar daarmee om kunnen gaan, dat hoort bij teamontwikkeling!

Dan is daar toch de verlossing op het allerlaatste moment! Via Whatsapp lees ik hoe een paar teamleden zich naar het Space X centrum spoeden om de ‘plaat’ te vervangen. Opnieuw testen en het lukt! De resterende tests volgen ons team is toch geslaagd en door naar de finale op zondag! Wauw wat een team effort! Persoonlijk denk ik dat het team qua teamontwikkeling het meeste heeft geleerd van deze gebeurtenis. Diep zitten met z’n allen, troost vinden bij elkaar, niet opgeven en toch de kracht vinden om door te gaan! Creativiteit, inventiviteit en gezond verstand doen de rest. En natuurlijk een beetje geluk. Maar dat valt je dan toe, is mijn idee.

Zondag 22 juli, als eerste mag ‘onze’ Delftse pod de tube in, in de hoop de hoogste snelheid te halen. Aftellen en zoef daar gaat ie! Maar na 134 meter is het feest voorbij en komt de pod tot stilstand. Wat is er gebeurd?? Als gevolg van de zonnehitte en het vacuüm liep de temperatuur te snel op en moest een van de beveiligingssystemen ingrijpen om oververhitting van de motor te voorkomen. Het Duitse team slaagt er wel in om een nieuw snelheidsrecord neer te zetten en mag zich terecht winnaar noemen van deze editie van de Hyperloop competition.

Teleurstelling bij de Delftse teamleden? Ja, wel even maar het duurt gelukkig niet lang tot het bij het team doordringt dat ze al zoveel overwinningen op rij heeft behaald dit jaar en dat een tweede plek echt iets is om trots op te zijn! Wat een waanzinnig jaar vol met leermomenten, bijzondere ervaringen en nieuwe vriendschappen die voor het leven zijn gesloten. Door alle ervaringen hebben onze coachsessies meer betekenis gekregen! Of, zoals één van de studenten het verwoordde:

” De sessies van Ronald lieten ons nadenken over zaken die tijdens een studie of project onbelicht blijven. Ze zijn echter wel onmisbaar en hebben zowel ons teamgevoel als de persoonlijke zelfkennis naar een hoger niveau gebracht.”

Hoe Bold is dat??

 

Wij zijn trots op dit team!”