Bericht 20

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias; Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. An tu me de L. Duo Reges: constructio interrete. Neque solum ea communia, verum etiam paria esse dixerunt. Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis. Deinde disputat, quod cuiusque generis animantium statui deceat extremum.

Cum ageremus, inquit, vitae beatum et eundem supremum diem, scribebamus haec. Hanc quoque iucunditatem, si vis, transfer in animum; Sit hoc ultimum bonorum, quod nunc a me defenditur; Cur id non ita fit? Avaritiamne minuis? Illi enim inter se dissentiunt. Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis;

Qua tu etiam inprudens utebare non numquam. In qua si nihil est praeter rationem, sit in una virtute finis bonorum; Murenam te accusante defenderem. Quis animo aequo videt eum, quem inpure ac flagitiose putet vivere? Non quaeritur autem quid naturae tuae consentaneum sit, sed quid disciplinae. Vide igitur ne non debeas verbis nostris uti, sententiis tuis. Et hercule-fatendum est enim, quod sentio -mirabilis est apud illos contextus rerum. Quia nec honesto quic quam honestius nec turpi turpius.

Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere. Itaque in rebus minime obscuris non multus est apud eos disserendi labor. Beatus sibi videtur esse moriens. Nos paucis ad haec additis finem faciamus aliquando; Animum autem reliquis rebus ita perfecit, ut corpus; Ita relinquet duas, de quibus etiam atque etiam consideret. Ita cum ea volunt retinere, quae superiori sententiae conveniunt, in Aristonem incidunt; Aliter enim explicari, quod quaeritur, non potest. Non quam nostram quidem, inquit Pomponius iocans;